Σύμφωνα με την Ειδική και Γενική Θεωρία Σχετικότητας, ο χρόνος και ο τρισδιάστατος χώρος θεωρούνται ως μία τετραδιάστατη πολλαπλότητα, που λέγεται χωρόχρονος. Τι θα συνέβαινε όμως εάν ο χρόνος άρχιζε σιγά σιγά να εξαλείφεται από το σύμπαν έως ότου μια μέρα εξαφανιστεί εντελώς;

Σύμφωνα με μια νέα θεωρία, ο χρόνος θα αρχίσει να μειώνεται σταδιακά έως ότου μια μέρα εξαφανιστεί εντελώς. Αυτή η νέα ριζοσπαστική θεωρία είναι πιθανόν να δώσει εξήγηση σε ένα κοσμολογικό μυστήριο.

Οι επιστήμονες έχουν πραγματοποιήσει μετρήσεις φωτός που προέρχεται από μακρινούς αστέρες που εκρήγνυνται για να αποδείξουν ότι το σύμπαν επεκτείνεται με αυξανόμενο ρυθμό. Όπως υπέθεσαν, αυτοί οι αστέρες εξαπλώνονται ταχύτερα με το πέρασμα των χρόνων. Οι φυσικοί επίσης υποθέτουν ότι ένα είδος αντι-βαρυτικής δύναμης θα πρέπει να προκαλεί το διαχωρισμό των γαλαξιών και έτσι ονόμασαν αυτή τη δύναμη «σκοτεινή ενέργεια».

Παρόλα αυτά, έως σήμερα κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι είναι η σκοτεινή ενέργεια ή από πού προέρχεται. Ο καθηγητής Jose Senovilla και οι συνάδελφοι του από το πανεπιστήμιο Basque Country στην Ισπανία προτείνουν μια νέα εναλλακτική θεωρία. Όπως αναφέρουν, δεν υπάρχει κάποιο είδος σκοτεινής ενέργειας και αυτό που βλέπουμε δεν είναι παρά μια ανεστραμμένη εικόνα.

Ο Senovilla θεωρεί ότι ξεγελαστήκαμε πιστεύοντας στην θεωρία της αυξανόμενης επέκτασης του σύμπαντος, όταν στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι η μείωση του χρόνου.

Σε καθημερινό επίπεδο, η αλλαγή αυτή δεν γίνεται αντιληπτή. Παρόλα αυτά, γίνεται έκδηλη μέσω μετρήσεων κοσμικής κλίμακας. Η αλλαγή αυτή είναι σχεδόν απειροελάχιστη για την ανθρώπινη αντίληψη, όμως σε επίπεδο κοσμολογίας, η μελέτη αρχαίου φωτός από ήλιους που έλαμψαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, θα μπορούσε να μετρηθεί πολύ εύκολα.

Η πρόταση της επιστημονικής ομάδας, η οποία θα δημοσιευθεί στο περιοδικό Physical Review D, απορρίπτει την σκοτεινή ενέργεια την οποία και θέτει μέσα στα όρια της επιστημονικής φαντασίας. Αντιθέτως, ο καθηγητής Senovilla αναφέρει ότι η εμφάνιση της επιτάχυνσης προκαλείται από την ίδια τη σταδιακή μείωση του χρόνου, όπως ακριβώς ένα ρολόι με μια μπαταρία που τελειώνει.

«Δεν υποστηρίζουμε ότι η επέκταση του σύμπαντος είναι ψευδαίσθηση,» εξηγεί ο Senovilla. « Αυτό που θέλουμε να δείξουμε είναι ότι η μόνη ψευδαίσθηση είναι ο ρυθμός αυτής της επέκτασης.»

Εάν ο χρόνος σταδιακά επιβραδύνεται και εμείς συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε τις εξισώσεις μας για να εξηγήσουμε τις αλλαγές και έχοντας πάντα υπόψη τη σταθερή ροή του χρόνου, τότε τα απλά μοντέλα που έχουμε κατασκευάσει στην μελέτη μας δείχνουν ότι λαμβάνει χώρα ένας αυξανόμενος ρυθμός επέκτασης.

Επί του παρόντος, οι αστρονόμοι μπορούν να διακρίνουν την ταχύτητα της επέκτασης του σύμπαντος χρησιμοποιώντας την λεγόμενη τεχνική red shift.

Ωστόσο, η ακρίβεια αυτών των μετρήσεων εξαρτάται από τον χρόνο που μένει σταθερός μέσα στο σύμπαν. Εάν ο χρόνος μειώνεται, σύμφωνα με τη νέα θεωρία, η μοναδική κλίμακα του χρόνου μετατρέπεται αργά σε μια νέα διαστημική διάσταση. Γι' αυτό το λόγο μακρινά αρχαία άστρα που έχουν παρατηρηθεί από κοσμολόγους θα μπορούσαν σύμφωνα με την ανθρώπινη αντίληψη να δείχνουν ότι επιταχύνονται.

«Οι υπολογισμοί μας δείχνουν ότι αυτή η επέκταση του σύμπαντος επιταχύνεται,» σχολιάζει ο καθηγητής Senovilla. Η νέα θεωρία βασίζεται σε μια συγκεκριμένη παραλλαγή της θεωρίας των Υπερχορδών (Superstring Theory) .

«Όταν ο χρόνος τελειώσει τότε όλα θα παγώσουν και αυτό που θα μείνει θα είναι στιγμές, όπως ακριβώς μια φωτογραφία,» αναφέρει ο Senovilla στο περιοδικό New Scientist. «Ωστόσο ο πλανήτης μας έως τότε θα έχει εξαφανιστεί.»

Αν και ακραία και κατά πολλούς τρόπους πρωτοφανής, η νέα θεωρία έχει υποστηρικτές. Ο Gary Gibbons, κοσμολόγος από το πανεπιστήμιο του Cambridge, είπε ότι η όλη ιδέα έχει κάποια αξία. «Πιστεύουμε ότι ο χρόνος που αναδύθηκε κατά την περίοδο της Μεγάλης Έκρηξης, αν θα μπορούσαμε να πούμε κάτι τέτοιο για το χρόνο, θα μπορούσε να εξαφανιστεί, δεν πρόκειται παρά για το αντίστροφο φαινόμενο.»

Daily Galaxy